Leke…

Yazılan bir şiirdik biz.
Belki de türkü.
Adı her neyse artık.

Bazen hüzünlü, bazen gülünç.
Yazılan birer dizeydik biz.
Belki satır
Belki dörtlük.
Ne dersen artık.

Aynı başlıkta birleşip,
Ayrı kalemlerle yazıldık.
Mürekkebimiz karıştı belki.
Ama kelimeler farklı, ne yaparsın işte.

Ağlıyorum şimdi.
Yazdıkça şair ağlıyor, mürekkeb oluyorum.
Siliniyor herşeyim.
Bir leke kalıyor sadece yüreğinde.
O da geçip gidiyor zaten.

Beni Hor Görme

Ne güzel de demiş ozan..
Beni Hor Görme…

Sevdik be kardeşim..
Beni hor görme..

Gözlerini gördüğümde durdu kalbim.
Nefes almayı unuttum sanki.
Ağlıyorum be kardeşim.
Beni Hor Görme..

Geceler bitmez, gündüzler geçmez oldu.
Sensiz anım bitmez oldu.
Sana olan aşkım dinmez oldu.
Yaralıyım be kardeşim.
Beni Hor Görme.

Açılamamak sana.
Korkarak susmak çaresizce.
Şarkılar dinleyip,
Ozanların dizelerine sığınmak.
Ne yapayım be kardeşim.
Beni Hor Görme…

Düğümler…

Gece soğuk, gece sessiz..
Bir türkü dilime dolanmış,
Bir de sessizlik eşlik ediyor bana..
Ayak seslerim yankılanıyor boş sokakta..
Sanki herkes ölmüş gibi.

Gece çaresiz, gece bitkin..
Kapalı gökyüzü alabildiğine..
Ağaçlar solmuş, saklanıyor sanki benden.
Türkümü okuyorum daha sesli bir şekilde.
Belki de duymak istemiyor ağaçlar.

Gece ölmüş, gece sensiz
Kapanmış sana gelen bütün yollar.
Bir düğüm sanki, çözemeyeceğim türden.
Ağaçlar gülüyor bu sefer.
Ben solmuş,
Belki de duymamak için gülüşlerini ağaçların.

Gece yok, gece!..
Gitti şimdi gece.. Geldi güneş..
Açtı açmasına ağaçlar dallarını, yapraklarını.
Üç beş çocuk yollarda..
Türküm, türküm de bitti şimdi..
Bir ben kaldım bu güneşin altında..
Bir de çözemediğim düğümlerim…

Yalnız Tren

Yalnız giden bir trendim,
Karda, kışta, bazen yazda..
Kah yüce torosların eteğinde,
Kah konyada, afyonda..

Yalnız giden bir trendim,
Gecenin ayazında,
Kah içimi ısıtan bir yolcuydu,
Kah uzaktan el sallayan küçük bir kız çocuğu..

Yalnız giden bir trendim,
Giderdim bana çizilen yolda..
Kah varırdım;
sona,
Kah da varamadan, sana…

Seni Sevememek…

Kaçmak senden,
Bir ölümsüz olabilmek sanki..
Ölümden kaçabilmek gibi.

Unutabilmek seni,
Bir deli olabilmek sanki..
Dünün ne olduğunu unutmak gibi.

Düşünememek seni,
Bir “dönek” yaftası yiyebilmek sanki..
Davamı düşünmemek gibi.

Sevmek…
Bir “ben” gibi yaşayabilmek sanki,
Seni sevememek gibi.

Bana Bir Aşk Gerek

Bana bir sevda gerek,
Unutturacak ayrılıkları,
Acıları..
Bana bir umur gerek,
Getirecek güzel şeyleri.
Bana bir güneş gerek.
Doğacak karanlık sabahımda.
Isıtacak içimi.
Bana bir acı gerek,
Hep güzel olmadığını hatırlatacak,
Hayatın.
Bana bir aşk gerek,
Gösterecek güzel yüzünü…
Bana bir sen gerek güzel yüzlüm,
Görebilmem için yüzünü….

Ardından…

Özlüyorum seni yanı başımdayken.
Uzatıyorum elimi, dokunamıyorum.
Bakıyorum uzun uzun, göremiyorum.
Sözcük çıkıyor boğazımdan,
Ardından bir yutkunma…

Ağlasam mı gülsem mi !
Söylesem mi söylemesem mi !
Kaçsam mı gelsem mi !
Tamam geliyorum ancak,
Ardından bir engel…

Korkum sensizlikten.
Korkum senden.
Korkum bizden.
Korkum benden.
Artık korkmuyorum bir tanem,
Ardından bir ayrılık…

Bekliyorum Seni

Seni bekliyorum kim olduğunu bilmeden.
Ağlamayı, gülmeyi bekliyorum.
Beraber oturup yazmayı.
Sonra beraber silmeyi.
Kağıtları buruşturarak savurmayı.
Bana gülerek “seni sevmiyorum” demeni bekliyorum.

Ben daha seni sevmeden, ayrılacağımız günü bekliyorum.
Daha yılların hesabını yaparken,
Şaka yapar gibi ertesi güne gidişini.
Hayatıma girmeden çıkışını bekliyorum.
Aşkı yaşamadan özleyeceğim günü..

Yalnızlık bana sensizliğimin hediyesi.
Sensizliğim ise senin..
Söyle bana sen kimin hediyesisin bana ?
Artık beni unutmuş olan tanrının mı ?
Yoksa kendimi unutmuş olan benim mi ?

Sensizlik

Kaçıyordum şehirden.
Şehir hala peşimde…
Sokakları daha karmaşık,
Yolları daha uzun sanki.
Her attığım adım yeni bir dünya.
Her dünyam da ise sen.

Bakıyordum geriye.
Geri hala arkamda.
Gitgide daha yakın.
Hiç gitmiyormuşum gibi sanki.
Her gidişimde yeni bir ayrılık
Her ayrılığım da ise sen.

Yazıyordum yeniden saatlerce.
Şiirler hala kalemimde..
Yazdıkça daha kısalıyor satırlar.
Hiç yazmıyormuşum gibi sanki.
Her yazışımda yeni bir özlem.
Her özlem de ise sensizlik.

Bilinmezliğimiz !

Bilinmezliklerdeyim sensiz..
Seninleyken olduğum gibi.
Aşkın mı yoksa sadece öylesine birşey mi ?
Alıp götüren beni senden,
Senin bilinmezliğine.

Korkular yaşarım en cesur anımda..
Aşkı tadabilmek için.
Ben miyim yoksa yoldan geçen biri mi ?
Gecelerce arayıp bulamayan,
Bilinmezliğindeki seni ?

« Daha eski yazılar